bagnetowy uchwyt - rodzaj mechanicznego połączenia części; w aparacie fotograficznym, zazwyczaj obiektywu, mieszka lub pierścienia pośredniego z aparatem. Nazwa pochodzi od zasady mechanicznego łączenia bagnetu z karabinem. Łączenie bagnetowe polega na złożeniu ze sobą dwu elementów o odpowiednich wykrojach lub zaczepach, które po przekręceniu obydwu elementów względem siebie o pewien kąt zakleszczają się zmocowując łączone elementy. Sposób ten jest znacznie szybszy niż łączenie przez wkręcanie (na gwint).

balans bieli - system równoważenia kolorów w różnych typach oświetlenia. W zależności od natężenia i rodzaju źródła światła kolory mogą wyglądać bardzo odmiennie. Balans bieli jest, więc taką korektą koloru by "biel była biała", a pozostałe kolory tworzyły właściwa paletę. Aparaty cyfrowe oferują automatykę balansu bieli, a bardziej zaawansowane modele mają dodatkowo tryby balansu odpowiednie do sytuacji (np. do światła żarowego, jarzeniowego, słonecznego itd.).

Baltermane Dmitrij Nikołajewicz (urodzony w 1912) - jeden z najwybitniejszych fotografików radzieckich, przedstawiciel nowoczesnego fotoreportażu, urodził się w Warszawie; z wykształcenia matematyk. W okresie II wojny światowej fotoreporter wojenny i sprawozdawca "Izwiestii" i gazet dla armii. Jego zdjęcia wojenne zyskały wyjątkową sławę i wiele nagród na międzynarodowych konkursach i wystawach: w Hamburgu, Londynie, Rzymie, Belgradzie, Nowym Jorku, Budapeszcie, Pradze. Do najbardziej znanych jego reportaży należą między innym fotoreportaże wizyty L. Breżniewa w Stanach Zjednoczonych, Olimpiady w Monachium...

Barrisa metoda - ogłoszone w 1932 roku przez Barrisa metoda fotografii barwnej, dziś już nie stosowanej. W specjalny aparacie fotograficznym otrzymywano trzy wyciągi barwne. Kopie wykonywano z garbowanym reliefem i za ich pomocą przenoszono trzy komponenty barwników na papier zawierający substancje potrzebne do syntezy barwnika.

Barnack Oskar (1879-1936) - niemiecki konstruktor zakładów Leitz w Watzlar. W latach 1912 do 1914 zbudował pierwszy model aparatu małoobrazkowego na filmową taśmę perforowaną 35 mm, po udoskonaleniu aparat ten wszedł do przemysłowej produkcji w 1924 roku jako Leica, dając początek wielkiej rodzinie aparatów małoobrazkowych.

Barszczewski Leon (1894-1910) - polski podróżnik i fotograf, oficer armii carskiej w Odessie, za postępowe poglądy przeniesiony karnie w 1876 roku do Samarkandy. Organizator wyprawy w Tien-szan i Pimir. W 1985 roku na wystawie w Paryżu otrzymał złoty medal za zdjęcie gór, lodowców oraz Samarkandy.

barwa - wrażenie wzrokowe wywołane przez światło (widzialną część promieniowania elektromagnetycznego). Światło białe składa się z mieszaniny barw odpowiadających różnym długościom fal świetlnych. Zwykle wyróżniamy w tym bezstopniowym ciągu następujące barwy: fioletową, indygo, błękitną, niebieską, niebieskozieloną, zieloną, zielonożółtą, żółtą, żółtopomarańczową, pomarańczową, pomarańczowoczerwoną, czerwoną.

barwy dopełniające - barwy, które po uszeregowaniu ich na kole barw znajdują się naprzeciw siebie; po zmieszaniu addytywnym dają wrażenie bieli, po zmieszaniu subtraktywnym - czerni. Najważniejsze barwy zasadnicze i dopełniające: niebieska - żółta, zielona - purpurowa, czerwona - niebieskozielona.

Barwa podstawowa - barwy zasadnicze: niebieska, zielona i czerwona w addytywnym mieszaniu barw dającym w wyniku biel oraz żółta, purpurowa i niebieskozielona - w subtraktywnym mieszaniu barw dającym czerń. Mieszanie odpowiednich barw każdą z wymienionych metod pozwala uzyskać dowolne odcienie.

barwa prosta - barwa monochromatyczna, czysta barwa, której odpowiada promieniowanie o ściśle określonej długości fali, np. czerwona (700 nm), zielona (546,1 nm), fioletowa (435,8 nm), w odróżnieniu od barw stanowiących mieszaninę kilku innych.

barwniki sensybilizujące - związki chemiczne reszerzające uczulenie materiału na śiatło zielone, czerwone i ewentualnie podczerwień.

barwoczułość - zdolność światłoczułych materiałów fotograficznych do prawidłowego, zbliżonego do wrażeń wzrokowych, reagowania na barwy; znajduje wyraz w odpowiednim zaczernieniu emulsji przez światła poszczególnych barw (w fotografii czarno-białej) lub w prawidłowym oddaniu barw naturalnych na barwnym materiale światłoczułym. Ze względu na barwoczułość materiały te dzielą się na: barwoślepe (najdawniej znane, czułe głównie na barwę fioletową i niebieską), ortochromatyczne (czułe dodatkowo na barwę żółtą i zieloną), panchromatyczne (czułe na wszystkie barwy z podkreśleniem czerwieni) i ortopanchromatyczne (czułe jak poprzednie z przytłumieniem nadmiernej czułości na czerwień). Rozszerzenie barwoczułości materiałów światłoczułych było możliwe wskutek zastosowania sensybilizacji optycznej. Rozszerzenie to szło w kierunku od fioletu i barwy niebieskiej do podczerwieni, czyli od fal krótkich do fal długich.

barwy podstawowe - barwy zasadnicze: niebieska, zielona i czerwona w addytywnym mieszaniu barw dającym w wyniku biel oraz żółta, purpurowa i niebieskozielona - w subtraktywnym mieszaniu barw dającym czerń. Mieszanie odpowiednich barw każdą z wymienionych metod pozwala uzyskać dowolne odcienie.

barytowany papier - papier z domieszką siarczanu baru zwanego bielą barytową lub barytem (BaSO4); składnik ten pełni rolę obciążalnika. Barytowanie papieru polega na pokryciu siarczanem baru powierzchni kartonu, na którą ma być naniesiona warstwa światłoczuła. Barytowa warstwa ma izolować warstwę światłoczułą od włókien papieru, zapobiegać defektom emulsji, powstałym wskutek drobnych nieczystości podłoża, oraz zwiększyć klarowność "świateł" obrazu fotograficznego.

Bayard Hippolyte (1801-1887) - jeden ze współwynalazców fotografii. W maju 1839 roku uzyskał fotograficzny obraz pozytywowy na papierze jodosrebrowym.

baza - podstawa geometryczna, np. linia, od której mierzy się pozostałe wielkości. W fotografii baza dalmierza - znana odległość pomiędzy okienkami dalmierza, stanowi podstawę trójkąta, którego wierzchołek leży w punkcie fotografowanego przedmiotu. W fotografii stereoskopowej - baza stereoskopowa - odległość między punktami, z których została wykonana para stereoskopowych zdjęć (np. odstęp między obiektywami aparatu stereoskopowego), również odstęp pomiędzy okularami aparatu do oglądania par zdjęć stereoskopowych. Decyduje o plastyczności widzenia; im większa, tym efekt plastyczności większy.

Becquerel Edmond (1820-1891) - fizyk francuski. W 1840 roku odkrył, że niedoświetlona płyta dagerotypowa może być wzmocniona przez naświetlenie jej światłem czerwonym (zjawisko Becquerela), w 1849 roku odkrył zjawisko fotoelektryczne, będące podstawą działania światłomierzy selenowych.

Belitzky'ego osłabiacz - jeden z osłabiaczy proporcjonalnych przygotowywany w postaci oddzielnych pięciu roztworów mieszanych przed użyciem w następującej kolejności: chlorek żelaza (25 g), cytrynian potasowy (75 g), kwas cytrynowy (20 g), siarczyn sodowy bezwodny (30 g), tiosiarczan sodowy krystaliczny (200 g) - woda do 1 litra.

Belcolor - metoda fotografii barwnej opracowana przez K. Blechera, wykorzystywana w technice reprodukcyjnej, głównie w poligrafii. Polega na użyciu barwnych folii pigmentowych uczulonych za pomocą dwuchromianu amonu, a po naświetleniu lampami łukowymi (rtęciowymi lub jodowymi), wywoływanych w wodzie aż do otrzymania reliefu. Dla obejrzenia pełnego efektu barwnego folie składa się razem zgrywając kontury obrazu za pomocą punktur.

Bell and Howell - amerykańska firma fotograficzna produkująca zarówno sprzęt fotograficzny, jak i materiały światłoczułe oraz sprzęt filmowy, związana kooperacją licencyjną z japońską firmą Canon. Obecnie firma już nie istnieje.

benzenosulfinian sodowy - C6H5SO2Naˇ2H2O, białe lub jasnokremowe kryształy (lub proszek) dobrze rozpuszczalny w wodzie, stosowany jako składnik przeciwutleniający utrwalaczy garbujących używanych w fotografii barwnej oraz jako środek przecizadymieniowy w emulsjach światłoczułych.

benzotriazol - C6H5N3, środek klarujący (przeciwzadymieniowy), składnik niektórych wywoływaczy czarno-białych.

Bernotar - filtr polaryzacyjny produkowany przez zakłady Zeissa.

Beyer Karol (1818-1877) - jeden z pionierów fotografii polskiej, znany numizmatyk. W roku 1844 zakłada w Warszawie zakład dagerotypowy, przekształcony później w fotograficzny w miarę rozwoju fotografii; w 1857 zakład został przeniesiony na Krakowskie Przedmieście. Pod koniec życia przestał zajmować się fotografią; jego zakład przeszedł na własność Kostki i Mulerta. Beyer i jego zakład wykonali wiele tysięcy zdjęć; do najcenniejszych zaliczają się widoki Warszawy z lat 1850-1864, portrety powstańców z 1863 roku, kopie sławnych obrazów, portrety znanych i sławnych ludzi, itp. Beyer sporządzał albumy fotograficzne, np. widoki Warszawy. W zakładzie swym wykształcił wielu przyszłych znanych fotografów polskich, np. K. Brandla.

bezodblaskowość - cecha błon, obiektywów oraz wnętrza aparatów fotooptycznych , polegająca na maksymalnym ograniczeniu powstania odbić promieni światła od powierzchni podłoża błony (płyty), powierzchni soczewek lub od wewnętrznych powierzchni ścianek aparatu. W tym celu podłoża warstw światłoczułych (błony, płyty) pokrywa się warstwami przeciwodblaskowymi, które pochłaniają promienie światła dochodzące przez emulsję do podłoża, podobnie warstwami przeciwodblaskowymi pokrywa się powierzchnie soczewek i członów obiektywów; warstwy te, o współczynniku załamania światła pośrednim pomiędzy współczynnikiem powietrza i szkła optycznego, wygaszają odblaski na zasadzie interferencji światła. W celu uniknięcia odbić światła we wnętrzach aparatów fotooptycznych wewnętrzne ich ścianki pokrywa się czarną matową farbą lub też jednocześnie nadaje im się odpowiedni kształt - falisty, chropowaty.

bezcieniowe fotografowanie - sposób oświetlenia fotografowanego obiektu, zapewniający uzyskanie zdjęć pozbawionych cieni własnych (rzucanych przez fotografowany obiekt) oraz cieni obcych (rzucane przez przedmioty obce). Jest sposobem stosowanym najczęściej w fotografii atelierowej, reklamowej i katalogowej, gdy chodzi o dokładne, dokumentalne ukazanie przedmiotu, zazwyczaj drobnego. Zdjęcia bezcieniowe uzyskuje się wskutek oświetlenia fotografowanego przedmiotu światłem doskonale rozproszonym. Światło takie uzyskuje się w tak zwanym tunelu świetlnym, tj. stożkowej lub kopulastej półprzezroczystej zasłony bez dna, z wycięciem jedynie na obiektyw aparatu. Światło skierowane z różnych stron na półprzezroczystą (matowe szkło, kalka techniczna, itp.) zasłonę zostaje idealnie rozproszone, a przedmiot zostaje równomiernie oświetlony ze wszystkich stron. Aby uniknąć cieni na podłożu, na którym ustawiony jest przedmiot, kładzie się go na szybce ułożonej na wspornikach, dzięki czemu cień zostaje przesunięty poza pole widzenia obiektywu. Zdjęcia bezcieniowe można też uzyskać fotografując jasne przedmioty na ciemnym, matowym tle, na którym cień staje się niewidoczny, jeśli zastosowany zostanie czas naświetlania odpowiedni dla jasnego przedmiotu (to zostanie niedoświetlone).

Bischof Werner (1916-1954) - wybitny fotoreporter pochodzenia szwajcarskiego, współpracownik wielu tygodników ilustrowanych: Epoca, Paris Match... Od 1949 roku członek znanej agencji - Magnum. Odbył podróże fotoreporterskie po niemal całej Europie, odwiedził między innymi również Polskę, zginął podczas wyprawy fotoreporterskiej w Andy Peruwiańskie w wypadku samochodowym.

bipack - dwie różnie uczulone na barwy błony fotograficzne złożone emulsjami do siebie, naświetlane przez podłoże jednej z nich. Błona znajdująca się w aparacie fotograficznym od strony obiektywu jest odpowiednio zabarwiona lub ma dodatkową warstwę filtracyjną, w celu zatrzymania promieni niebieskich. Wykonane na tym materiale wyciągi barwne używane były dawniej do sporządzania pozytywów dwubarwnych.

blokada migawki - mechaniczne zabezpieczenie przed kilkakrotnym naświetleniem tej samej klatki materiału światłoczułego w aparacie fotograficznym. Po naciśnięciu spustu migawki następuje jej zablokowanie i można ją ponownie wyzwolić po przesunięciu błony o kolejną klatkę, gdyż podczas przesuwania błony odpowiedni mechanizm odblokowuje przycisk migawki. System takiej blokady działa również blokująco na przesuw błony, tj. uniemożliwia pozostawienie nie naświetlonej klatki; aby przesunąć błonę o następną klatkę, należy przedtem wyzwolić migawkę. Niekiedy pod określeniem blokady migawki rozumiane jest zabezpieczenie (zazwyczaj obrotowo-zaciskowe) przycisku migawki przed mimowolnym, przypadkowym jego naciśnięciem.

błona fotograficzna - jeden z podstawowych rodzajów światłoczułych zdjęciowych materiałów fotograficznych (błona właściwie służy jako podłoże dla emulsji światłoczułej), jest materiałem przezroczystym przewidzianym dla warstw negatywowych do kopiowania projekcyjnego lub stykowego i dla warstw diapozytywowych. Może występować w postaci arkuszowej, tzw. płaskiej (w formatach podobnych do formatów papierów) lub błon zwojowych, np. o szerokości 61,5 mm (określanej potocznie jako 6 cm), małoobrazkowej filmowej taśmy perforowanej o szerokości 35 mm, podobnej taśmy perforowanej lub nieperforowanej o szerokości 16 mm. Pierwsze błony były właściwie taśmami papierowymi odpowiednio spreparowanymi w celu nadania im większej przezroczystości. Od 1888 roku Eastman zastosował błony nitrocelulozowe pomysłu Goodwina, które przetrwały do lat pięćdziesiątych XX wieku. Ich niedogodnością była łatwopalność. Zastąpiły je powszechnie błony z trójoctanu celulozy.

boraks - czteroboran sodowy Na2B4O7ˇ10H2O, ma postać białego proszku lub kryształków rozpuszczalnych w wodzie; stosowany jako składnik alkalizujący w wywoływaczach negatywowych (drobnoziarnistych).

borowy (borny) kwas - H3BO3, biały proszek lub połyskliwe łuski, dobrze rozpuszczalne w ciepłej wodzie; bardzo słaby kwas, stosowany jako składnik niektórych wywoływaczy drobnoziarnistych, np. D-76d Kodaka, oraz garbujący utrwalacz. Używany jest najczęściej razem z boraksem.

Brady Mathew (1823-1896) - jeden z amerykańskich pionierów fotografii. W 1844 roku otwiera zakład w Nowym Jorku na Brodwayu, a w 1847 roku filię w Waszyngtonie. Wykształcił wielu znanych potem fotografów: T. O'Sullivana, J. i A. Gardnerów... Wykonał wiele portretów sławnych ludzi, między innymi prezydenta Lincolna. W okresie wojny secesyjnej (1863-1866) wraz z pracownikami swych zakładów towarzyszył wojskom stanów północnych i wykonywał wiele zdjęć wojennych, z których sporo zachowało się w zbiorach Kongresu Stanów Zjednoczonych.

Brandel Konrad (1838-1920) - jeden z pionierów polskiej fotografii, uczeń K. Bayera, fotograf, konstruktor i wynalazca. W 1865 roku wspólnie z bratem Władysławem oraz Marcinem Olszyńskim, znanym rysownikiem, otwiera zakład fotograficzny w Warszawie, przy Nowym Świecie, z którego pochodzi wiele widoków Warszawy, zdjęć reporterskich, portretów znanych osób, reprodukcji dzieł sztuki, prac z zakresu fototypii. Był wynalazcą ręcznego aparatu reporterskiego tzw. fotorewolweru nazwanego jego nazwiskiem 9format 6x9 cm, podwójna kaseta), pracował nad udoskonaleniem suchych płyt bromosrebrowych, współpracował jako fotograf z "Tygodnikiem Ilustrowanym" i "Fotografem Warszawskim".

Brandla fotorewolwer - ręczny aparat fotograficzny umożliwiający szybkie fotografowanie z ręki, tzw. brandlówka; budowany w sposób rzemieślniczy przez K. Brandla w Warszawie w latach 1875-1881 roku. Produkowane były modele dla trzech formatów 6,5x9, 9x12 i 12x16,5 cm. Miały postać drewnianej skrzynki z celownikiem ramkowym ze skrzyżowanymi nitkami i deseczki z otworem; niektóre celowniki wyposażone były w soczewkę dwuwklęsłą. Stosowano obiektywy Steinheila, później firmy Françoise. Ostrość od 7 metrów do nieskończoności. Migawka 1/50 s. Najpierw pojedyncze, potem podwójne kasety, wreszcie magazyn na 12 lub 20 płyt. Zmiana płyt odbywała się w skórzanym worku połączonym z magazynem: naświetloną płytę unosiło się ku górze i przesuwało do dołu. Brandel sprzedał około 100 sztuk tych aparatów.

Branicki Aleksander (1821-1877) - miłośnik nauk przyrodniczych, kolekcjoner, uchodzi za pierwszego polskiego fotoamatora. Fotografował już od 1851 roku (zdjęcie Z. Krasińskiego).

Brassal (1899-1969) - prawdziwe nazwisko - Gyula Halász, francuski artysta-fotograf pochodzenia węgierskiego. Zajmował się również grafiką, rzeźbą i filmem. Studiował sztukę na Akademii Sztuk Pięknych w Budapeszcie i Berlinie. Interesowała go przede wszystkim fotografia odzwierciedlająca prawdę, wykonywał widoki Paryża, fotografował nocne życie tego miasta. Zdjęcia te zawarł między innymi w książkach "Paris de nuit" i "Voluptés de Paris".

Brodkowski Edmund - żyjący na przełomie XIX i XX wieku, producent składanych kamer fotograficznych na płyty szklane; wytwórnia jego działała we Lwowie w pierwszych latach XX wieku. W 1901 roku otrzymał na wystawie w Wieliczce medal za swe aparaty. Wydawał również własne czasopismo "Gazeta Fotograficzna", której wyszły tylko cztery numery.

brom (Br) - 1) pierwiastek chemiczny; w fotografii główne znaczenie mają jego dwuskładnikowe związki - bromki: bromek potasowy, bromek srebrowy, itp. 2) skrótowa nazwa pozytywowych materiałów światłoczułych o emulsji bromosrebrowej, bromowych papierów fotograficznych.

bromek potasowy (KBr) - drobne rozpuszczalne w wodzie białe kryształki; stosowany jako substancja przeciwdziałająca zadymieniu (hamująca) w większości wywoływaczy oraz przy produkcji materiałów światłoczułych jako źródło jonów bromu podczas strącania bromku srebrowego.

bromek sodowy (NaBr) - białe kryształki dobrze rozpuszczalne w wodzie; stosowany w przemyśle fotochemicznym do wytrącania światłoczułego bromku srebrowego w emulsji fotograficznej.

bromek srebrowy (AgBr) - proszek o żółtym zabarwieniu, ciemniejący pod wpływem światła, trudno rozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w roztworze tiosiarczanu sodowego, stanowi substancję światłoczułą fotograficznych materiałów bromosrebrowych w postaci zawiesiny mikrokryształków bromku srebrowego w żelatynie (wraz z innymi składnikami). Otrzymuje się go drogą reakcji bromku potasowego i azotanu srebra.

bromolej - jedna z dawnych technik pozytywowych tak zwanych szlachetnych (specjalnych, swobodnych). Skopiowany obraz na papierze bromosrebrowym odbielano w roztworze miedziowo-chromianowym (siarczan miedziawy - 6 g, bromek potasowy - 6 g, dwuchromian potasowy lub amonowy - 2 g, woda do objętości 1 litra), w którym znikał obraz srebrowy, a powstawał relief wskutek zgarbowania żelatyny w różnym stopniu w różnych partiach obrazu (w miejscach ciemnych - żelatyna zgarbuje się całkowicie; w światłach prawie wcale). Po wypłukaniu i namoczeniu papieru w zimniej wodzie w miejscach nie zgarbowanych żelatyna spęcznieje najbardziej, tworząc wypukłości. W miejscach zgarbowanych żelatyna spęcznieje w mniejszym stopniu, w miejscach mocno zgarbowanych powstaną partie wklęsłe. Mokry, osuszony bibułą papier pokrywa się tłustą farbą drukarską rozrobioną wałkiem na szkle. Pokrywanie farbą odbywa się za pomocą pionowych uderzeń skośnie ciętego grubego pędzla. Farba najmocniej przyjmowana jest przez miejsca najsilniej zgarbowane, wypukła, spęczniała żelatyna nie przyjmuje zaś farby. Nakładanie farby pędzlem można dowolnie dozować, uwypuklać, przyciemniać lub rozjaśniać czy pomijać pewne fragmenty, dobierać różne barwy, co daje dużą swobodę w indywidualnym potraktowaniu tematu.

bromowy papier fotograficzny - wysokoczuły materiał pozytywowy na podłożu papierowym z emulsją bromosrebrową; przeznaczony do wykonywania powiększeń metodą projekcyjną. Daje obraz o odcieniu czarnym.

Bronica - lustrzanka jednoobiektywowa na błonę zwojową 60 mm (typ 120 lub 220) o formacie klatki 6x6 cm, produkcji japońskiej firmy Zenza z obiektywami japońskimi firmy Nikkor.

BSI - British Standards Institution, brytyjska, dawna norma mierzenia światłoczułości materiałów fotograficznych. Obecnie nie stosowana.

BTL - oznaczenie literowe aparatów fotograficznych z wewnętrznym pomiarem światła; to samo, co TTL; pochodzi od pierwszych liter angielskich słów: behind the lens - z tyłu za obiektywem.

Bułhak Jan (1876-1950) - wybitny polski artysta fotograf, orędownik fotografii jako sztuki, publicysta i organizator ruchu fotograficznego, twórca pojęcia fotografii ojczystej i nazwy fotografika i fotografik dla odróżnienia od fotografii i fotografa nie reprezentujących walorów sztuki. Studiował filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Fotografował od 1905 roku; fotografii uczył się u H. Erfurta w Dreźnie. W 1912 roku na Uniwersytecie Wileńskim zostaje kierownikiem pracowni fotograficznej oraz wykładowcą fotografii na Wydziale Sztuk Pięknych. Jest autorem wielu książek warsztatowych i walczących o rangę artystyczną i społeczną dla fotografii: "Fotografika" (1932), "Technika bromowa" (1933), "Bromografika" (1935), Fotografia ojczysta" (1951 - pośmiertnie). Był założycielem Fotoklubu Wileńskiego i organizatorem życia fotograficznego w kraju. Po II wojnie światowej nadal uprawiał fotografię ojczystą: krajobrazy, architektura, dzieła sztuki, był współorganizatorem Związku Polskich Artystów Fotografików i jego pierwszym prezesem. Przez całe życie propagował wypracowaną przez siebie estetykę fotografii, opartą o założenia estetyki Fotoklubu Paryskiego, kierując niemal całą polską fotografię na przestrzeni lat 1930-1950 w jeden nurt, którego naczelną zasadą było wzruszać przez piękno. Przez swój bezkrytyczny stosunek do tej estetyki, zgodnej zresztą z jego charakterem i typem wrażliwości artystycznej, nie dostrzegał w swych pismach istotnych wartości w odmiennych i nowocześniejszych prądach estetycznych, chociaż sam stworzył pewną liczbę obrazów fotograficznych wymykających się zasadom, które głosił.

Bunsena i Roscoego prawo - podstawowe prawo rządzące reakcjami fotochemicznymi zachodzącymi wskutek działania światła na materiał światłoczuły; mówi ono, że jeżeli iloczyn natężenia oświetlenia i czasu jego oddziaływania jest wielkością stałą, to ilość produktów reakcji fotochemicznej jest stała. Wynika stąd, że ilość produktów reakcji fotochemicznej nie ulegnie zmianie, jeśli natężenie oświetlenia będzie się zmieniać odwrotnie proporcjonalnie do czasu jego działania. Prawo to określane jest też czasem prawem odwrotnej proporcjonalności.

Burke and James - amerykańsko-angielska spółka firmowa produkująca studyjne, mieszkowe, składane aparaty fotograficzne na płyty, błony cięte lub zwojowe.

Buscha metoda - dawna, ogłoszona w 1928 roku przez firmę Busch, metoda addytywna, dwubarwna. W aparacie otrzymywano dwa zdjęcia, będące wyciągami dwu barw.

	Web zdjeciareklamowe.pl