WYSTAWY, SPOTKANIA, NOWE GALERIE - wyślij informację e-mail: foto@zdjeciareklamowe.pl 

Zbigniew Podsiadło PROWINCJA

SZCZECIN

GALERIA ZPAF (pod patronatem Muzeum Narodowego w Szczecinie)
Szczecin ul. Staromłyńska 1, tel. 0914315200

Zbigniew Podsiadło PROWINCJA

wystawa fotografii
Wernisaż 10 czerwca o godz. 18.00
Wystawa czynna do 03.07.2008 r.

Zbigniew Podsiadło „Prowincja”

Wartość każdego przejawu działalności ludzkiej weryfikuje czas. Dotyczy to całego obszaru sztuki, w tym i fotografii.
Historia fotografii potwierdza, że to współczesnym wydawało się prostą dokumentacją, potomni oceniali jako wielkie dzieła, często antycypujące nowe kierunki. Wystarczy wspomnieć choćby fotografie E. Atgeta, FSA, M. Cameron, Riss’a i Hainego, A Sandera, R. Capy. Niestety znane są też przykłady, że popularność fotografa jest bardziej wynikiem jego umiejętności marketingowych niż talentu, co często zmusza go do wejścia na „śliskie” ścieżki fotografii eksperymentalnej.
Fotografia, dzięki fenomenowi medium, to nie tylko rysowanie światłem, ale przede wszystkim sztuka patrzenia, umiejętność dostrzegania przez artystę tego, czego nie zobaczy zwykły śmiertelnik. Na szczęście w ostatnich latach dwudziestego wieku, istniał w naszym kraju ruch fotografii komentujący tzw. naszą rzeczywistość. Nie był on oczywiście hołubiony przez oficjalne czynniki, gdyż nie wystawiał jej najlepszego świadectwa. Istniał, choć bardzo rzadko był pokazywany w galeriach, czy na wielkich wystawach promujących fotografię polską poza granicami naszego kraju.

Jednym z przedstawicieli tego nurtu, wyraźnie widocznego na Śląsku i w Zagłębiu, jest artysta fotografik z Sosnowca Zbigniew Podsiadło. Prezentowana wystawa to tylko wycinek jego bogatej twórczości. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych Podsiadło, jak wielu fotografów zajmował się, zresztą z dużym powodzeniem, różnymi rodzajami fotografii, choćby aktem i pejzażem. Za swą działalność zdobył liczne laury na wystawach w kraju i za granicą. Cały czas jednak, jakby przy okazji i tylko dla siebie, fotografował rzeczywistość polskiej prowincji. To nie były prace na wystawy, ale zdjęcia zrobione przez artystę, który po prostu miał taką potrzebę, nie licząc na to, że kiedyś przyniosą mu one uznanie. To właśnie te fotografie z powodzeniem wytrzymały próbę czasu. Patrząc na nie dzisiaj nie dostrzega się patyny czasu. Nie tylko dlatego, że niestety polska prowincja wygląda tak samo jak przed laty. No może na zdjęciu robionym dzisiaj od czasu do czasu pojawiłaby się reklama Coxa-Coli, Mac Donalda, czy przy krawężniku stałby samochód lepszej marki. Natomiast ludzie mają tak samo smutne i zmęczone twarze, podobnie biednie są ubrani, górale pchają pod górę te same wozy wyładowane takimi samymi marnymi plonami, a obejścia chłopskie i uliczki małych miejscowości niczym nie różnią się od tych ze zdjęć Zbigniewa Podsiadło. Te zdjęcia wyglądają tak, jakby były robione wczoraj, różnią się tylko tym od współczesnych, że są nienaganne warsztatowo i że widać dokładnie ideę, jaka przyświecała artyście podczas pracy.

Dobrze się stało, że znalazły należne im miejsce w galerii, że określa się je mianem sztuki.
Andrzej Baturo

Zbigniew Podsiadło, urodził się w 1955 roku na Ziemi Kieleckiej w Borszowicach na Ponidziu, fotografuje od 1974 roku, obecnie mieszka w Sosnowcu. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików. Obecnie prezes Okręgu Górskiego ZPAF,oraz członek Plenum Zarządu Głównego ZPAF. Wielokrotny laureat ważniejszych polskich nagród w dziedzinie fotografii, w tym:
Medale i dyplomy Związku Polskich Artystów Fotografików; Medale i dyplomy Polskiej Federacji Stowarzyszeń Fotograficznych, Medal 150-lecia Fotografii, Złota Odznaka Polskiej Federacji Stowarzyszeń Fotograficznych.

Liczne sukcesy na światowych salonach i wystawach artystycznych, między innymi:
Srebrny medal - FIAP Zagrzeb 1977 r.
Brązowy medal - Singapur 1977 r.
Wyróżnienie - Rio de Janeiro 1978 r.
Srebrny medal - Budapeszt 1978 r.
Brązowy Medal - Moskwa 1979 r.
Dyplom honorowy - Chiny 1979 r.
Druga nagroda - San Francisco 1981 r.
Brązowy medal - Berlin 1985 r.
oraz wiele innych.

Publikacje w wielu fachowych magazynach artystycznych, między innymi:
„FOTO” -Polska;
„Fotografia” - Polska;
„PHOTOGRAPHY” - USA;
„Hungaria Foto” - Węgry;
„FOTO CINE EXPERT” - Szwajcaria;
„PHOTOCOMMUNICATION” - Austria;
„Sowietskoje Foto” - Rosja;
„Arte Fotografica” - Hiszpania;
„Photography Year Book” - Anglia;

Wystawy indywidualne:
- Reakcje (1977 r.)
- Fotografie (1979 r.)
- Etiuda Śląska (1984 r.)
- Cykle fotograficzne (1985 r.)
- Akt i portret (1986 r.)
- Prowincja (2003 r.)
- Łemkowyna (2005r.)

Strona autora:
www.photman.prv.pl
e-mail: zpodsiadlo@poczta.onet.pl

Zbigniew Podsiadło - autor znakomitych pejzaży oraz pogłębionych reportaży o proweniencji socjologicznej, twórca dokumentów fotograficznych o wysublimowanej estetyce, a przy tym człowiek niezwykle aktywny, współorganizator i uczestnik pracy znanych grup twórczych opiewających urodę Ziemi Śląskiej oraz dokumentujących odchodzące w przeszłość elementy krajobrazu polskiego.
W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych uczestniczył w pracach kieleckiego środowiska fotograficznego, jego prace były nagradzane na Biennale Krajobrazu Polskiego, a udział w Ogólnopolskich Sympozjach Fotograficznych pn. Krajobraz owocował powstaniem nowych cykli fotografii.
Właśnie lata 70 / 80 były okresem najbardziej aktywnej pracy artystycznej. Powstało wiele prac fotograficznych oraz cykli stanowiących poważny dorobek twórczy sosnowieckiego artysty. W ostatnim okresie Zbigniew Podsiadło nadal fotografuje nieodmiennie poruszając tematy ponadczasowe: człowiek i krajobraz, a sporą część energii twórca poświęca porządkowaniu archiwum i utrwalaniu własnego dorobku. Sięgnął do możliwości techniki komputerowej, na nowo odczytuje własne dzieła i przedstawia je w formie wydruków komputerowych. Wyniki swojej pracy zebrał twórca na obecnie prezentowanej przeglądowej wystawie fotografii.
Zaczęło się skromnie, od typowego dla wielu młodzieńczego zafascynowania fotografią. Już w roku 1976 zadebiutował na wystawie fotograficznej pn. Sandomierz i Ziemia Sandomierska, otrzymał nagrodę, a sukces zachęcił go do poważnego potraktowania własnych prób. Stwierdził, że przedstawienie świata przy pomocy fotografii jest o wiele piękniejsze i skuteczniejsze niż na przykład opisanie świata prozą czy poezją. Nowoczesny język fotografii ma wymiar uniwersalny i pozwala utrwalić obraz świata w pięknym i autentycznym zapisie. Z czasem przyszły próby określenia własnego ideału doskonałego obrazu fotograficznego. Zbigniew Podsiadło stwierdził, że dobre ideowo i warsztatowo prace lepiej przemówią do widza. Fotografia winna odznaczać się prostotą. Sprzyja temu wygubienie lub zatarcie szczegółów rozpraszających uwagę odbiorcy, a ogólne wrażenie siły i wyrazistości fotografii podkreślane bywa podniesieniem kontrastu fotografii oraz opracowaniem tonalnym odbitki. Ostateczny kształt dzieła autor osiąga w drodze indywidualnych, korekt tonalnych wprowadzonych pod powiększalnikiem. Ograniczenia przyjęte przez artystę wpływają na ujednolicenie wyników. Dzieło twórcy uzyskuje jednorodność przejawiającą się w surowej prostocie i szlachetności czarno-białego obrazu, w którym dominują jasne partie głównego motywu umieszczonego na ciemniejszym tle.
Nadrzędnym celem artysty jest skonstruowanie obrazu estetycznego. Temu celowi podporządkował wszystkie działania. Bodaj najważniejszym elementem jest wybór tematu. Zbigniew Podsiadło przeżywa spotkanie z krajobrazem i zapamiętuje go. Fotografie zapisują obraz płynący „z wnętrza” artysty utożsamiającego się z Ziemią Śląską, ale również dostrzegającego urodę innych regionów Polski, a także zafascynowanego charakterystycznymi typami ludzi z różnych, najczęściej małych miejscowości. Niekiedy są to pejzaże przyrodnicze a często krajobrazy poprzemysłowe i urbanistyczne z terenu Śląska. Ważne miejsce w kompozycji obrazu zajmuje człowiek niekiedy umieszczany centralnie, a niekiedy asymetrycznie, co umożliwia narysowanie wnętrza krajobrazu opisującego środowisko życia człowieka.
Twórczość fotograficzna Zbigniewa Podsiadło rozwijała się w okresie przełomu w polskiej fotografii. Po okresie niemal całkowitego upadku temat krajobrazowy przeżywał renesans spowodowany działalnością Kieleckiej Szkoły Krajobrazu. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych w całym kraju powstawały grupy artystyczne, a nawet środowiska zajmujące się tematem pejzażowym, co stworzyło podwaliny pod rozwój współczesnej fotografii pejzażowej w Polsce. Również fotografia na Śląsku przeżywała złoty okres. W kraju głośne były osiągnięcia grup artystycznych związanych z Ziemią Śląską: KRON, HARD, a również Grupa Artystyczna Katowickiego Towarzystwa Fotograficznego. W tym czasie Zbigniew Podsiadło był współuczestnikiem kształtowania się programu estetycznego śląskiej fotografii tych lat.
Praca licznych grup artystycznych w latach 70 - 80 tych przygotowała podwaliny pod rozwój współczesnej fotografii krajobrazowej. Bez wymienionych wcześniej osiągnięć i doświadczeń nie byłoby Polskiej fotografii lat dziewięćdziesiątych, o czym niekiedy zapominają krytycy i teoretycy fotografii.
Twórczość fotograficzna Zbigniewa Podsiadło podzieliła los wielu polskich dzieł fotograficznych powstających w okresie panowania różnych awangard. Prace skromnych fotografów i ich osiągnięcia są zapomniane i niedoceniane, a ich działalność ulega zatarciu. I rzecz charakterystyczna - fotografowie muszą sami promować swoje dokonania.
Przedstawioną wystawę gorąco polecam i zachęcam do wniknięcia w niepowtarzalny nastrój tych pejzaży nieodległych w czasie i przestrzeni.
Paweł Pierściński

2008-06-03