|
 Granica
MACIEK STĘPIŃSKI
Granica
Wernisaż: 17.06.2008 godzina 18.00
Wystawa czynna w Galerii Fotografii pf/ Centrum Kultury Zamek
w Poznaniu/ od 18.06. do 20.07.2008
Maciej Stępiński, ur. 1972 w Warszawie, mieszka
w Arles (Francja) i Warszawie. Fotograf, malarz, autor filmów
i instalacji. W 1991 roku rozpoczął studia na Akademii Sztuk Pięknych
w Warszawie (dyplom w 1999 roku). W latach 2000-2002 był na rezydencji
w École Nationale Supérieure de la Photographie w Arles. We Francji
rozpoczął cykl retuszowanych zdjęć i filmów wideo pt. N-113, podkreślający
surową, zdehumanizowaną infrastrukturę autostrad. Rozwinięciem
projektu są serie fotografii LGV (2005) z Lotaryngii i A1 z Wiednia
oraz wideo i obrazy olejne przedstawiające robotników pt. 1km
autostrady kosztuje milion euro (2004). Za ich kontynuację uznać
można projekt 1 mila (z serii Niemożliwe), pokazywany niedawno
w Zachęcie, w którym artysta zamierza ułożyć nie połączony z siecią
dróg, bezużyteczny odcinek autostrady długości jednej mili. W
ostatnim czasie, Stępiński filmuje i fotografuje Warszawę anonimową
architekturę Powiśla i najnowsze osiedla oraz otaczające je śmieci
(fotografie z serii W oraz wideo Polonica). Właśnie ukazała się
książka zatytułowana Loop - z wyborem najważniejszych prac artysty.
Maciej Stępiński reprezentowany jest przez: Galerie AL/MA (Francja)
i LETO (Polska).
Na wystawie w Galerii Fotografii pf pokażemy
przede wszystkim fotografie z cyklu Bez tytułu /Sans Titre /
z 2007 roku i wideo Most z 2004-2007 oraz kilka prac z najnowszego
cyklu W /2008/
fragmenty tekstu z katalogu autorstwa Witolda
Kanickiego:
Przestrzenie ludzkie pozbawione są w nich
głównego podmiotu człowieka, co jednocześnie powoduje wrażenie
wyobcowania, alienacji oraz opuszczenia. Pozostawiona samej sobie
zabudowa opustoszałych terenów miejskich i podmiejskich wzmaga
pytania o celowość jej istnienia. Przeszła obecność człowieka
zostaje w pracach Stępińskiego ograniczona do przeróżnych śladów,
powstałych w okresie poprzedzającym zaskakujący i nieoczekiwany
exodus człowieka. To właśnie dobrowolne odejście bądź też nieokreślone
wygnanie konotują odczucia rzeczywistości zdehumanizowanej. (
)
Fotografie Stępińskiego z cyklu Bez tytułu
(Sans titre) operują poetyką nokturnu. Na większości z nich
dochodzi do skontrastowania jednolitej, płaskiej części nieba
z fakturową powierzchnią dróg, chodników, nasypów, stanowiących
powracający motyw prac tego artysty. Przestrzeń konstruowana jest
za pomocą sztucznego światła, współgrającego z nienaturalnością
natury, w każdym przypadku naznaczonej przekształcającym działaniem
człowieka. W opuszczonych i pozostawionych samym sobie miejscach
odnaleźć można jednak szereg pozornie prostych symboli, które
to poprzez włączenie w obręb przestrzeni fotografii i oderwanie
od rzeczywistości realnej nabierają zupełnie nowych znaczeń. Niejednokrotnie
poszczególne elementy, rekwizyty i fragmenty przestrzeni wchodzą
w korelacje i interakcje, odgrywając przed widzem patrzącym na
fotografie osobliwy, pełen dramatyzmu i napięć teatr. Na jednej
z nich wyznaczające rytm dolnej części kompozycji przejście dla
pieszych wodzi wzrok obserwatora do granicy kadru, na innej znowuż
znak drogowy zakaz wjazdu wchodzi w dialog z samochodem, pozostawionym
w sposób ignorujący ograniczenia. Drogi, chodniki i płoty uzupełniają
wachlarz motywów fotograficznych epatujących pojęciami granicy
i przekroczenia. Owa granica na większości fotografii z tego cyklu
wyznaczona jest już poprzez mocno zarysowany horyzont, rozdzielający
tchnące pustką niebo od bogatej w podziały ziemi.
2008-06-16
|
Granica